dsgd.be | Best voetballende Rode Duivelfans van het land!
4274
post-template-default,single,single-post,postid-4274,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-theme-ver-7.6.2,wpb-js-composer js-comp-ver-4.6.2,vc_responsive

Best voetballende Rode Duivelfans van het land!

20 sep Best voetballende Rode Duivelfans van het land!

Op een stralende zondagmorgen op 9 september reisde DSGD naar het nationale trainingscentrum in Tubeke om er het eerste en exclusieve KBVB-Rode Duivel-Supporterstoernooi te spelen, een toernooi waar enkel officieel geregistreerde Rode Duivel Supporterclubs aan mogen deelnemen. We konden een erg ambitieuze selectie bij elkaar brengen en de verwachtingen waren dan ook hoog gespannen.

De eerste wedstrijd kregen we een haalbare tegenstander voorgeschoteld. Met een strakke verdediging en snelle uitbraken van de spitsen zorgden we reeds voor de rust voor een geruststellende voorsprong. Ook na de rust werd doorgegaan op dit niveau en werd de tegenstander geen goal gegund zodat de wedstrijd eindigde op een verdiende 7-0. De tweede match bleek ook snel geen partij te zijn voor het sterke DSGD. Dimi, Kenny en Van Hee wisten brandhout te maken van de verdediging. Een sterke Joene pakte tussendoor met een weergaloze lob van het midden van het veld uit met het doelpunt van het toernooi. Ook doelman Oli liet zich nu verleiden tot enkele succesvolle solo’s zodat de score op het eind van de match 12-0 bedroeg.

De volgende tegenstander was echter andere koek. Niet alleen konden ze op de nieuwe Christiano Ronaldo rekenen, dewelke in de vorige partijen met technisch vernuft en mooie doelpunten indruk had gemaakt.

“De volgende tegenstander was andere koek en kon op de nieuwe Christiano Ronaldo rekenen”

Hij werd tevens omringd door enkele vinnige en technisch sterke spelers. Onder leiding van Joene en Pieter-Jan werd de eerste helft echter geen duimbreed prijs gegeven. De weinige maar mooi vrijgespeelde kansen werden echter de das omgedaan of strandden op het doelhout en de sterke doelman. Net voor de rust kon Kenny alsnog de score openen met een strafschop. De rust deed ons goed en al na enkele minuten konden we de score verdubbelen. De tegenstander begon nu meer aan te dringen en hun ‘Christiano’ kon zich een eerste maal doorzetten om de 2-1 te scoren. Daarna verdween hij echter weer in de broekzak van Pieter-Jan en begonnen de spitsen de counters af te maken. 3-1 en 4-1 en ook de derde overwinning was een feit.

De laatste poulematch werd tegen het ander ongeslagen team uit de poule gespeeld. De Luxemburgse ploeg bestond uit allemaal kleine maar technisch sterke, vinnige spelertjes die de duels niet schuwden. Zij hadden het veldoverwicht en de bal maar onze verdediging stond andermaal pal en gaf geen kans weg.

“Onze verdediging stond pal en gaf geen enkele kans weg en de spitsen maakten het koel af”

Onze snelle uitbraken zorgden voor veel meer gevaar en de 2-0 ruststand in ons voordeel was dan ook niet gestolen. De tegenstander begon zich wat te enerveren en die concentratiefoutjes werden koel afgemaakt, zodat we tot een 4-0 uitliepen. De schijnbaar geruststellende voorsprong zorgde nu ook bij ons voor het eerste concentratieverlies van het toernooi en in een dolle minuut kwam de tegenstander terug tot 4-2 met één corner verwijderd van een strafschop. De laatste 5 minuten konden we ons echter weer herpakken en kwamen uiteindelijk nooit meer in de problemen, zodat we ongeslagen en met indrukwekkend voetbal groepswinnaar werden.

De halve finale werd voorafgegaan door een dikke twee uur en een half pauze en de ploeg had moeite hetzelfde niveau te halen als in de poules. De tegenstander was de enige ploeg die eveneens nog ongeslagen was op dat moment. Hoewel ze minder atletisch en beduidend trager waren dan de vorige twee tegenstanders monopoliseerden ze de bal, lieten ze zich amper op een foutje betrappen en konden we maar zelden prikken. De 0-0 ruststand was dan ook een logische score. De tweede helft bleef aan hetzelfde tempo slabakken. Uiteindelijk werd de druk door onze jongens toch wat opgevoerd en de 1-0 werd gescoord door Kenny. Even drong de tegenstander nog aan maar echt in de problemen kwamen we niet meer en de finale was een feit!

In de finale stonden we opnieuw oog in oog met onze Luxemburgse vrienden van de laatste poulematch en ze waren duidelijk uit op revanche. Niet alleen speelden ze bikkelhard, ze hadden geleerd uit hun fouten van de vorige match en lieten zich niet meer te pletter lopen tegen onze verdediging. Ze hielden de bal vlot in de ploeg en konden enkele keren gevaarlijk prikken. Ook onze spitsen wisten enkele mooie kansen bijeen te spelen maar een billijke 0-0 was de ruststand. De scheids had zich reeds in de eerste helft enkele keren laten opmerken en in de 2e helft verloor hij de pedalen. Gezien het belang werd de wedstrijd bitsiger en bitsiger en de keer op keer foute scheidsrechterlijke reacties wakkerde het vuur bij beide ploegen steeds verder aan, zodat geen enkele ploeg echt nog tot voetballen kwam.

“Doordat de scheids zich graag liet opmerken kwam geen enkele ploeg nog aan voetballen toe”

Wanneer een goeie 3 minuten voor tijd Dimi driest werd neergehaald en Joene op aangeven van Pieter-Jan de bal tegen de netten knalde was de verwondering erg groot wanneer de scheids zowel het doelpunt afkeurde als Joene en Oli met rood wegstuurt nadat er hem er enkel op gewezen werd dat er wel degelijk een fluitsignaal had weerklonken alvorens Joene zijn schoen tegen de bal zette (de officiële versie achteraf luidde dat het fluitsignaal had weerklonken om ons erop te wijzen dat het spel niet mocht doorgaan…). Nadat 3 officials en de hoofdverantwoordelijke van het toernooi hadden bemiddeld, de scheids het officieel wedstrijdformulier aan stukken had gescheurd en op het veld had geworpen en drie snelle gasten een goeie minuut de vijf tegenstanders hadden afgehouden werd de wedstrijd afgefloten en mochten we overgaan tot een strafschoppenreeks om over toernooiwinst te beslissen. Bij een 17-17 score waarbij geen enkele ploeg had gemist werd beslist de strafschoppen niet meer halfweg het veld te laten nemen maar op 3/4e veld. Die grotere afstand zorgde wel voor problemen en al snel had Van Hee de winnende strafschop tegen de netten geschoten en mochten we alsnog en oververdiend de beker in de lucht steken na een fantastisch toernooi van onze snelle gasten!

Een dikke proficiat aan de sterke kern: Dimi, Kenny, Van Hee, Joene, Pieter-Jan en Oli, die zich op die manier officieel tot de best voetballende Rode Duivelfanclub van het land kroonde!!!

Hierbij nog enkele sfeerbeelden:

Ploegfoto: Joene, Pieter-Jan, Kenny, Dimi, Van Hee, Oli

Geen reactie's

Geef een reactie