dsgd.be | Het succesverhaal van de Play-Offs
1956
post-template-default,single,single-post,postid-1956,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-theme-ver-7.6.2,wpb-js-composer js-comp-ver-4.6.2,vc_responsive

Het succesverhaal van de Play-Offs

20 mei Het succesverhaal van de Play-Offs

Maart 2011. Overal weerklinken protestacties, luide spreekkoren en spandoeken tegen het systeem, opgelegd door een rijke minderheid die enkel geldbejag en eigenbelang nastreeft en de anderen onder druk zet zich achter hun plannen te scharen. Neen, we bevinden ons niet in Syrië of Egypte, maar in de Belgische voetbalstadions, alwaar de huidige competitieformule, en dan vooral de nakende Play-Offs, door menig fan op de korrel genomen wordt. Nu, twee maanden later lopen de Play-Offs op hun einde en kan niemand het nog ontkennen: De Play-Off blijken een gigantisch succesverhaal te zijn.

Betreffende Play-Off I bestond het minst twijfel over de mogelijke slaagkansen. Daar waar vorig jaar nog van een mislukking van de opzet kon gesproken worden door het zich plaatsen van Kortrijk, Sint-Truiden en Zulte-Waregem bij de eerste zes, werd dit seizoen het droomscenario bereikt. De vijf grootste ploegen van het land wisten zich bovenaan te nestelen, samen met een attractief spelend Lokeren. Door de halvering van de punten en een (tijdelijke) vormcrisis bij Genk en Anderlecht konden Club Brugge en Standard snel aansluiten om van de titelstrijd een ware nagelbijter te maken. Dat Standard de voortrekker was die ‘aux armes’ trok tegen de Play-Offs wordt aan de Maas even vergeten. De Witte mag zich als architect van deze thriller de nieuwe Hitchcock wanen van de Belgische voetbalvelden.

Tegen de verwachtingen van de publieke opinie in moet ook Play-Off II een succes genoemd worden. Het feit dat de veertiende in het klassement tot de laatste speeldag kan meestrijden om een Europees ticket is een briljant gegeven en zal ons ongetwijfeld een stap dichter brengen bij toekomstige Europese successen. Hoewel noch de pers, noch het publiek, noch de spelers echt warm liepen voor de wedstrijden, kregen de bestuurders, die veelal op nieuwe stadionplannen broeden, uitgebreid de kans om in alle rust de tribunes te aanschouwen tijdens de wedstrijden. Dat menig speler reeds te horen kreeg dat er voor hen het volgend jaar geen plaats meer is in de ploeg en het niveau van de wedstrijden duidelijk een trapje lager ligt dan in de reguliere competitie, zorgt voor een unieke kans voor deze spelers om zich een laatste maal in de kijker te spelen.

Schaduwzijde van de Play-Off II echter is dat meerdere Belgische jeugdspelers als Jens Naessens van Zulte-Waregem en Mats Rits van Germinal Beerschot massa’s speelminuten krijgen en op die manier de plaats inpikken van een even kwaliteitvolle maar duurdere buitenlander. Een gevaarlijke evolutie die ingaat tegen onze Belgische tradities en die de internationale uitstraling van onze competitie dan ook geen goed doet. Het heeft een reden dat onze competitie tot Jupiler ‘League’ werd omgedoopt en beperkende quota voor het opstellen van eigen jeugdspelers dringen zich dan ook op.

Absoluut hoogtepunt in het idee van het huidige competitieverhaal is de Play-Off III die op gepaste wijze ingeleid werd in de rechtbank met een stevige dwangsom. Nadat vorig jaar duidelijk was dat het lot van de laatsten, namelijk wekenlang wachten tot de eindronde in tweede klasse wilde beginnen alvorens ze een wedstrijd mochten spelen, zelfs in Libië als een onmenselijke behandeling zou aanzien worden, werd er dit jaar voor gekozen de twee laatsten tegen elkaar te laten spelen. Heen en weer en heen en weer en … Een schitterend idee. Zeg maar, onze eigen Belgische Classico-reeks. Als ik het goed begrepen heb mochten ze tegen elkaar spelen tot één van de ploegen er uiteindelijk geen zin meer in had. Gezien de totale desinteresse bij de pers en fans is er maar weinig geweten over de precieze afloop van dit heroïsche duel. Maar na lang zoeken en rondbellen heb ik uiteindelijk iemand kunnen vinden die, zij het van horen zeggen, had vernomen dat de wedstrijden tussen Eupen en Charleroi werden gespeeld en de zebra’s zich na vier partijen hebben gewonnen gegeven omdat de wedstrijden zich te snel opvolgden om steeds tijdig van trainer te kunnen wisselen.

Om de Play-Offs volgend jaar echter hetzelfde succes te laten worden, dringen enige aanpassingen zich op. Aangezien de meeste fans ondertussen de verschillende Play-Off systemen onder de knie beginnen te krijgen en net de charme van de Play-Offs zit in het feit dat bijna niemand echt goed weet wat er precies te gebeuren staat, lijkt het mij opportuun voor volgend jaar een Play-Off IV en V toe te voegen die door een verdubbeling van hun punten een ultieme kans geeft aan de laatsten om alsnog een gooi naar de titel te wagen. Het zou de spankracht andermaal naar ongekende hoogtes brengen en onze competitie opnieuw de unieke plaats geven in het Europees voetbal die het verdient.

(Olivier, Verschenen in Passie voor Voetbal, juni 2011)

Geef uw mening:
[ratings]

Geen reactie's

Geef een reactie